Fatherland

Acht jaar na Cold War is Paweł Pawlikowski terug. Zijn handtekening lijkt hij niet te hebben veranderd: zwart-wit, afgemeten kadrering en een strakke speelduur waarin hij meer zegt dan de meeste films met het dubbele.  

Fatherland is het sluitstuk van Pawlikowski’s naoorlogse trilogie. Deze keer richt hij zijn camera op Thomas Mann, Nobelprijswinnaar en moreel geweten van de twintigste eeuw. Hij keert met zijn dochter voor het eerst na de oorlog terug naar Duitsland. Samen reizen ze door een land dat zichzelf probeert te heruitvinden, met een verleden te groot om te begraven en een toekomst die al verdeeld is in Oost en West. 

Sandra Hüller doet waar ze ondertussen zo goed in is: elke scène volledig beheersen, zonder haar tegenspelers voor de voeten te lopen. Cannes gaf Pawlikowski terecht de prijs voor beste regie: wanneer de credits na 82 minuten rollen, wens je dat er nog eens 82 bijkomen. Ons advies: gewoon nóg eens kijken.